Woda zdecydowała o kondycji sadów. Robert Binkiewicz o tym, jak przebiegał sezon

by kobieta

Deficyt wody, wiosenne przymrozki i letnie upały wystawiły sadowników na kolejną próbę. O tym, jak przebiegał sezon 2026, jakie wnioski warto z niego wyciągnąć i jakie rozwiązania mogą pomóc w kolejnym roku, mówił Robert Binkiewicz podczas konferencji sadowniczej organizowanej przez firmę Agrosimex. Spotkanie, które odbyło się 19 listopada, zgromadziło producentów owoców zainteresowanych zarówno praktycznymi doświadczeniami z minionego sezonu, jak i nowościami w ochronie oraz technologii produkcji.

Program konferencji obejmował podsumowanie sezonu 2026, prezentację rozwiązań w ochronie i nawożeniu, a także zagadnienia związane z wyposażeniem gospodarstw. Wśród tematów znalazła się również debata poświęcona nawożeniu i znaczeniu gleby w produkcji owoców. Wystąpienie Roberta Binkiewicza koncentrowało się przede wszystkim na problemach, które sadownicy odczuwali w swoich gospodarstwach: niedoborze wody, skutkach przymrozków, jakości owoców i coraz większym znaczeniu precyzyjnego zarządzania sadem.

„Nie nawadnianie, a podlewanie”. Woda potrzebna od początku sezonu

Jednym z najmocniej zaakcentowanych tematów była gospodarka wodna. Robert Binkiewicz zwracał uwagę, że w wielu sadach standardowe podejście do nawadniania nie wystarczało. Przy długich przerwach między kolejnymi cyklami lub zbyt krótkim czasie pracy instalacji woda nie docierała w wystarczającej ilości do głębszych warstw gleby. Drzewa mogły więc sprawiać wrażenie prawidłowo nawadnianych, choć ich system korzeniowy nadal funkcjonował w warunkach niedoboru wilgoci.

Jak podkreślał prelegent, istotne okazało się rozpoczęcie podlewania już na początku wegetacji. Szczególnie dobrze było to widać w kwaterach, w których stosowano zraszanie i zapewniono regularne dostawy wody. W niektórych sadach w ciągu czterech–pięciu nocy podano około 120 mm wody. Różnice w kondycji drzew i rozwoju owoców między takimi kwaterami a stanowiskami, w których wody było mniej, były wyraźne.

Znaczenie miało również rozłożenie opadów w czasie. Binkiewicz przywołał dane mówiące o około 470 mm opadów od początku roku w omawianych warunkach. Sama suma nie oddawała jednak skali problemu. O kondycji drzew decydował przede wszystkim deficyt wody w ważnych momentach rozwoju, zwłaszcza w okresie kwitnienia i przez pierwsze dwa–trzy tygodnie po kwitnieniu.

To właśnie wtedy następują intensywne podziały komórkowe, rozwijają się młode zawiązki i rośnie zapotrzebowanie roślin na energię oraz składniki pokarmowe. Dostępność wody wpływa także na rozpuszczanie i pobieranie nawozów. W ocenie prelegenta różnice powstałe na tym etapie mogły mieć znaczący wpływ na późniejszą wielkość owoców, szczególnie u odmian zbieranych wcześniej.

Problem niedoboru wody był widoczny również w gruszach. Uszkodzone przez suszę liście miały ograniczoną zdolność asymilacji, przez co drzewa nie mogły dostarczać owocom odpowiedniej ilości substancji pokarmowych. W części sadów, mimo intensywnego podlewania i fertygacji, owoce nie przyrastały prawidłowo. Podczas oceny przekrojów gruszek obserwowano także problemy z rozwojem gniazd nasiennych oraz objawy infekcji i gnicia. Jak wskazywał Binkiewicz, sama zwiększona dawka wody i nawozów w drugiej części sezonu nie zawsze była w stanie naprawić skutki wcześniejszych zaburzeń.

Upały i oparzenia owoców

Kolejnym wyzwaniem były wysokie temperatury i silne nasłonecznienie. Sadownicy zastanawiali się, jak skutecznie zabezpieczyć owoce przed oparzeniami, stosując zabielanie, glinki i inne preparaty. Z doświadczeń przedstawionych podczas konferencji wynikało, że skuteczność tych rozwiązań bywała ograniczona. Nawet jabłka pokryte warstwą preparatu mogły ulec uszkodzeniom.

Najlepszą ochronę zapewniały sieci przeciwgradowe. Binkiewicz zwrócił też uwagę na znaczenie odpowiedniego zaopatrzenia drzew w wodę. W kwaterach, w których nawadnianie nie odpowiadało warunkom pogodowym, drzewa i liście mocniej odczuwały skutki upałów. Problemy z asymilacją przekładały się później na wzrost owoców.

Dobra jakość Gali, ale plon zależny od stanowiska

Mimo trudnego przebiegu pogody Robert Binkiewicz pozytywnie ocenił jakość jabłek w sezonie 2026. Szczególnie dobrze prezentowała się Gala – pod względem wybarwienia, gładkości skórki i ograniczonego ordzawienia. Jednym z powodów była sytuacja przymrozkowa. Wystąpiła pierwsza fala mrozów pod koniec kwietnia, która uszkodziła część plonu, ale nie powtórzyła się druga fala przymrozków majowych, znana z poprzednich sezonów. To właśnie majowe spadki temperatur często powodowały uszkodzenia zawiązków i późniejsze ordzawienia.

Plonowanie było zróżnicowane i zależało od lokalizacji, przebiegu przymrozków oraz przygotowania kwater. W wystąpieniu przywołano wyniki od około 40–50 do nawet 90 ton z hektara. Binkiewicz zwrócił również uwagę na stosunkowo spokojne tempo dojrzewania owoców. W wielu sadach jabłka nie przejrzewały tak szybko jak w sezonach z gwałtownymi falami upałów. Pozwalało to lepiej rozłożyć zbiór i dłużej utrzymać owoce na drzewach. Podczas późniejszych wizyt w sadach, nawet pod koniec października, można było znaleźć pojedyncze owoce Gali, które nadal zachowywały dobrą jakość konsumpcyjną.

Włoskie doświadczenia i nowe odmiany

Ważną częścią wystąpienia były obserwacje z wyjazdów do zagranicznych gospodarstw, przede wszystkim we Włoszech. Binkiewicz wskazywał, że tamtejsi sadownicy od lat rozwijają systemy wieloprzewodnikowe, stosowane już nie tylko w jabłoniach i gruszach, ale także w czereśniach. Kompaktowe korony ułatwiają prowadzenie drzew i kontrolę wzrostu, a większa obsada na hektar może sprzyjać uzyskiwaniu wysokich wydajności.

W czereśniach szybko rozwija się segment odmian klubowych i licencyjnych. Nowe odmiany wyróżniają się m.in. wielkością, jędrnością i jakością owoców. W prezentowanych przykładach średnica przekraczała 30 mm, a wartości sięgały 34 mm. Przy zakładaniu takich sadów coraz większe znaczenie mają osłony, chroniące plon przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi.

W jabłoniach uwagę prelegenta zwróciła odmiana Crimson Snow. To jabłko bardzo jędrne, twarde i słodkie, dobrze zachowujące jakość w przechowywaniu. Coraz większe nasadzenia tej odmiany obserwowano w południowym Tyrolu i Piemoncie. Interesujące są również nowe klony Fuji, które – w przeciwieństwie do starszych typów – mogą uzyskiwać atrakcyjne wybarwienie przy zachowaniu wysokiej jędrności. Wśród omawianych przykładów znalazło się Fuji Sun, odmiana licencyjna, ale nieklubowa.

Nowości w ochronie sadów

W części poświęconej ochronie Robert Binkiewicz przedstawił zmiany w ofercie preparatów na kolejny sezon. W segmencie kaptanu pokazano Kaptan 80 WG oraz WhitAble 80 WG. W ochronie przed parchem, obok Caldera 700 WG, pojawia się Imatra 700 WG firmy UPL.

W ochronie przed mszycami omówiono rozwiązania oparte na flonikamidzie, w tym Alakazam 500 WG i Floniagro. Wskazano także produkty z acetamiprydem: Mospilan/Kobe 20 SP, Asset i Acetogal. W przypadku zwójek i owocówki jabłkóweczki przedstawiono preparaty zawierające chlorantraniliprol, m.in. Shenzi, Laguna, Inecor oraz Coragen.

Prelegent zwrócił uwagę na zmiany cen wybranych środków ochrony roślin. Jego zdaniem uwalnianie substancji czynnych i pojawianie się kolejnych producentów zwiększa konkurencję, co przekłada się na bardziej przystępne ceny części preparatów. Jako przykłady podał środki zawierające flonikamid oraz chlorantraniliprol.

Osobny temat stanowiły przędziorki. Po suchych i ciepłych sezonach szkodniki te ponownie mocniej zaznaczają swoją obecność nie tylko w jabłoniach, lecz także w gruszach, śliwach i czereśniach. W tym segmencie przedstawiono preparat Sanmite, przeznaczony do zwalczania przędziorków i pordzewiacza jabłoniowego. Na slajdzie podano, że środek działa na wszystkie stadia rozwojowe szkodników.

Przerzedzanie, wzrost owoców i preparaty miedziowe

Wśród nowości znalazły się również rozwiązania do wczesnego przerzedzania zawiązków. Przedstawiono preparaty oparte na NAD, czyli 1-naftyloacetamidzie, oraz NAA – kwasie 1-naftylooctowym. Mają one umożliwiać rozpoczęcie regulacji liczby zawiązków już pod koniec kwitnienia. Binkiewicz zachęcał do rozważenia tej metody przede wszystkim w kwaterach, w których ryzyko przymrozków jest ograniczone, a plonowanie zapowiada się dobrze.

Omówiono także Sitofex, preparat stymulujący podziały komórkowe. W prezentacji wskazano jego zastosowanie w zwiększaniu średnicy i masy owoców, poprawie jędrności oraz opóźnianiu zbioru. Binkiewicz wspomniał również o obserwacjach prowadzonych w jabłoniach. Zastrzegł jednak, że w tym gatunku trwają badania rejestracyjne i na tym etapie nie ma jeszcze podstaw do traktowania tych obserwacji jako zalecenia zarejestrowanego zastosowania.

Dużo miejsca poświęcono pozycjonowaniu preparatów miedziowych. Prelegent przypomniał zasadniczą różnicę między klasycznymi preparatami kontaktowymi a rozwiązaniami przeznaczonymi do stosowania na aktywną, zieloną tkankę. Klasyczna miedź kontaktowa ma zastosowanie m.in. na początku wegetacji, przy niewielkiej ilości zielonych części, oraz po opadnięciu liści. W okresie rozwoju liści i po zbiorach, gdy liście pozostają aktywne, omawiano wykorzystanie preparatów miedziowych o innym sposobie działania. Wśród pokazywanych produktów znalazły się m.in. Nordox, MiedźPlus, Viflo CuB, Remedy Complex i ASX Miedź Systemiczna.

Więcej stacji pogodowych i obserwacji w sadach

Agrosimex zapowiada również rozbudowę zaplecza do monitorowania warunków pogodowych. Jak poinformował Binkiewicz, w tym roku zamówiono 50 nowych stacji Senko. Mają one uzupełnić sieć w lokalizacjach, w których dotychczas brakowało pomiarów, a także stopniowo zastępować najstarsze urządzenia.

W wystąpieniu pojawił się również temat testowania nowych rozwiązań technologicznych. Prelegent podkreślał, że obserwacje zagranicznych gospodarstw, doświadczenia prowadzone w kraju i ocena efektów zabiegów w konkretnych sadach są ważnym źródłem wiedzy przy przygotowywaniu zaleceń na kolejne sezony.

Konferencja Agrosimex była okazją do spojrzenia na sezon 2026 z perspektywy praktyki sadowniczej. Z wystąpienia Roberta Binkiewicza wyraźnie wynikał jeden wniosek: skuteczna produkcja wymaga coraz dokładniejszego dopasowania zabiegów do warunków panujących w konkretnej kwaterze. Szczególnie ważne pozostaje zarządzanie wodą – od początku wegetacji, z uwzględnieniem potrzeb drzew w kluczowych fazach rozwoju owoców. Nowe preparaty i technologie mogą wspierać produkcję, ale o ich wykorzystaniu powinny decydować rzeczywiste potrzeby sadu, obserwacja roślin i aktualne zalecenia rejestracyjne.

Uwaga redakcyjna: nazwy preparatów i informacje o dawkach przywołane w prezentacji mają charakter sprawozdawczy. Przed zastosowaniem środka należy każdorazowo sprawdzić jego aktualną etykietę, zakres rejestracji i zalecenia producenta.

Zostaw komentarz

Może Cię również zainteresować

Kobieta w sadzie
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.